Dorpsherberg uit de jaren '30

De dorpsherbergen van de jaren '30 waren de aangewezen plek om gezelligheid te zoeken. Hier ontmoette je elkaar, hier hoorde je de laatste nieuwtjes, je vierde er feest en praatte er meningsverschillen uit. Zo'n herberg was echter wel in de eerste plaats een mannenaangelegenheid.

Vrouwen die hier vaak gezien werden, kregen al gauw een slechte naam. De lucht was vervuld van sigaretten- en sigarenrook, en op tafel stonden viez-bekers en bier- en wijnglazen. In het museum is de lucht een stuk zuiverder, maar verder vallen hier nog heel wat details van zo'n dorpsherberg te achterhalen. Het bier werd uit houten vaten getapt die onder de toog stonden. Maar er waren ook gasten die liever een flesje bier hadden. Tot in de jaren '60 hadden die flesjes de karakteristieke porseleinen doppen waarmee ze tussendoor weer afgesloten konden worden.

Ook verenigingen kwamen vaak in de herberg bijeen. Voor de sportvereniging vervulde de herberg de functie van verenigingsgebouw, zoals het ook het middelpunt was voor de kegelclub.

In de jaren '20 kwam er een nieuwigheidje op in de herberg: een radio aan de muur. Het nieuwe medium drong ook al snel door bij mensen thuis. Maar voordat de ontvanger in elke huiskamer stond, kon je die vaak vervormde, geknepen stem uit de ether in de herberg beluisteren.

Videos:

Wertschaftsgepischber - Pleizenhausener Mundart mit Josef Peil (Vorderer Hunsrück).

 


Helmut Haag - Nuren aus der Porz schmeckt der Viez su richtich gammer (Trierisch)