Huis Sensemichel

Het uit omstreeks 1820 stammende huis uit Bell heeft een voorkomen dat typerend is voor de Hunsrück. Het is een vakwerkgebouw met twee verdiepingen waarin zich twee ruimtes achter elkaar bevinden. Het hele woongedeelte is met leisteen bekleed.

Links van het woongedeelte bevindt zich een stal van leisteen uit 1848. Hierin zijn in het museum moderne toiletten aangebracht.



De naam van het huis verwijst naar Peter Michel, die in het kadaster van 1831 vermeld staat als eigenaar. Hij kreeg de bijnaam "Sensemichel", omdat er in die tijd vier personen van die naam in Bell woonden. De naam ging over op het huis en sindsdien werden alle bewoners zo genoemd. Veel meer weten we helaas niet over de geschiedenis van dit statige gebouw.



In het museum is op de benedenverdieping de gelagkamer van een dorpsherberg ingericht, die bij actiedagen en bij „Lebender Geschichte“, dus „levende geschiedenis“ als dusdanig kan gebruikt worden. De bovenverdieping is als woning verhuurd. Dit helpt niet allleen het museum te financieren, maar verhindert verregaand nachtelijk vandalisme.


Gebouwd: rond 1820
Uitgebreid: 1848
Afgebroken: 1980
Opgebouwd: 1981/82
(District Rhein-Hunsrück)