De smidse
(district Bernkastel-Wittlich) Gebouwd: 1807
Verbouwd: 1928
Afgebroken: 1986
Opgebouwd: 1988

Het gebouw was van oorsprong een eenvoudig daglonershuis aan de rand van Irmenach.

Het werd pas in 1928, na de dood van de laatste eigenares, omgebouwd tot smidse. De ruimte is ingericht als een spijkersmederij op de Hunsrück uit de jaren '30. Hier werden onder andere spijkers voor timmerlieden, dakdekkers en schoenmakers vervaardigd. Op de onderste foto's is het interieur van de smidse te zien, zoals deze in het openluchtmuseum te bezichtigen is.

Het gebouw werd in 1807 neergezet en was aanvankelijk een eenvoudige woning aan de rand van Irmenach (district Bernkastel-Wittlich).

Schmiede

Het vroegere huis Franz was de woning van de keuterboer Michel Franz. Zijn dochter, Susanna Franz, kreeg een buitenechtelijke kind. Daarna volgden nog twee buitenechtelijke dochters, in 1800 en 1808. De officiële opvatting over ongehuwde moeders is goed af te lezen uit de tekst die bij de geboorte van het derde kind in het kerkboek werd opgetekend: Maria Katharina: een buitenechtelijke dochter van de lichtzinnige meid Susanna Franzin, dochter van wijlen Michel Franz, spijkersmid. Dit is de derde keer dat dit verdorven vrouwspersoon ongehuwd bevallen is.

De kort voor 1800 geboren Susanna Franz kreeg zelf ook weer in 1828 een buitenechtelijke dochter, die vernoemd werd naar haar grootmoeder Anna Katharina. Ook zij kreeg toen ze net twintig was een dochter zonder gehuwd te zijn.

De in 1848 geboren Susanna Elisabetha Franz leefde tot 1918. Oudere bewoners van Irmenach kennen haar nog als Sosies Lies. Tot aan haar dood was ze boodschappenvrouw. Ze reed onder andere wekelijks met de handkar naar Trarbach om daar de boter te verkopen die door de boeren in Irmenach gemaakt was. Waarschijnlijk voerde ze dan ook andere opdrachten uit. Daarnaast had ze een klein venthandeltje.

Overigens trouwde Sosies Lies ook nooit en had ook zij een buitenechtelijk kind.

Schmiede

Pas eind jaren '20 van de vorige eeuw werd het huis omgebouwd tot werkplaats. Uit een vergelijking tussen het huis Molz, dat oorspronkelijk maar een paar kilometer verderop lag, en dit huis blijkt wel dat er in de Middeleeuwen en het begin van de tijd daarna ook onder de plattelandsbevolking sprake was van sociale differentiatie, waardoor er twee onderscheiden sociale groepen ontstonden. Het huis heeft maar een oppervlakte van 66 vierkante meter, en is duidelijk de woning van een dagloner (later keuterboertje), dus een lid van de laagste sociale klasse binnen de dorpsgemeenschap. Uit de kleine smidse die tegenwoordig in het openluchtmuseum staat valt duidelijk het verband tussen maatschappelijke positie en de manier van wonen af te lezen. Als je tot een bepaalde klasse behoorde, stond eigenlijk al vast hoe je woonde. En omgekeerd, uit je woonomstandigheden viel je sociale positie af te lezen.

Schmiede

Na de dood van de laatste bewoonster, Sosies Lies, werd het gebouw opgekocht door een naburige boer. Er werd een smederij van gemaakt. Dat bracht enige verbouwingen met zich mee. De deur bevond zich toen op de plaats van het raam rechts. De oorspronkelijke deurlijst is nog te herkennen. De brede voordeur werd pas in 1928 aangebracht op de plaats waar eerst een raam zat.

Videos:

Schmieden im Freilichtmuseum Roscheider Hof (Lebende Geschichte 2009)